Είχα ακούσει για αυτό το μικρό παραδοσιακό χωριό, πολύ κοντά στα σύνορα, και για την ιστορία του ώς βουλγαρική πρωτεύουσα του κρασιού από τα Βυζαντινά ακόμα χρόνια. Είχαμε ανάγκη να φύγουμε με την Αθηνά για ένα διημεράκι (λέμε να φεύγουμε μια φορά το δίμηνο, άσχετα αν το καταφέρνουμε τελικά,μόνο 1-2 φορές τον χρόνο)
Με αρκετό ψάξιμο, καθώς όλα τα ξενοδοχεία έμοιαζαν πανέμορφα από έξω, αλλά τα δωμάτια δεν ήταν πολύ περιποιημένα, καταλήξαμε στα δωμάτια της Margarita Manoleva ένα πεντακάθαρο ξενοδοχείο με όμορφα δωμάτια και θέα όλο το χωριό πιάτο, σε ένα από τα ψηλότερα σημεία του χωριού. Η επικοινωνία μαζί της ήταν εύκολη, καθώς ήταν διαθέσιμη και με email και στο viber whatsapp
Ξεκινήσαμε χαλαρά το πρωί της Παρασκευής φτάσαμε στα σύνορα του προμαχώνα και περάσαμε στη Βουλγαρία. Ευτυχώς με την άκρη του ματιού μου είδα το μηχάνημα έκδοσης διοδίων. 5 ευρώ και κάτι ψιλά, για ΠΣΚ χρήση των αυτοκινητοδρόμων (ένα δάκρυ κύλησε όταν σκέφτηκα πόση χρήση της Εγνατίας θα έκανα με 5 ευρώ διόδια στην Ελλάδα).
Σκεφτήκαμε μια που φτάσαμε αρκετά νωρίτερα από την ώρα του check-inn να κάνουμε και μια βόλτα στο Πετρίτσι. πλησιάζοντας βέβαια διαπιστώσαμε ότι δεν έχουμε σήμα και ίντερνετ (είχαμε απενεργοποιήσει το roaming το καλοκαίρι, για να μην συνδεόμαστε με Τουρκία από τη Σάμο). Ψάχνοντας για Wifi ώστε να επικοινωνήσουμε με Ελλάδα για ενεργοποίηση της περιαγωγής περάσαμε μπροστά από το Jordan Gym . Η κυρία ευγενέστατη μας έδωσε το wifi . Ζητήσαμε από την vodafone να κάνει την ενεργοποίηση και μας ενημέρωσε σε 5 λεπτά να κάνουμε επανεκκίνηση. 40 επανεκκινήσεις αργότερα και χωρίς εξέλιξη επικοινώνησα πάλι και με παίδεμα 20+ λεπτών με την ευγενική κυρία στην εξυπηρέτηση πελατών καταφέραμε να λύσουμε το πρόβλημα χειροκίνητα.
τεράστιο λευκό ψωμάκι, χωρίς τίποτα άλλο (μουστάρδες κέτσαπ κλπ). Προτείνεται για σκληρούς μύστες μόνο Месарница ТЕОВЯРА
Αφού έφαγα εγώ όλο το φαϊ μου, η Αθηνά όλο το ψωμί της και τα σκυλάκια όλη τη γέμιση της Αθηνάς, κινήσαμε για Μελένικο, όπου και φτάσαμε χωρίς έξτρα περιπέτειες.
Ξαπλώσαμε μια ωρίτσα για ξεκούραση και βγήκαμε έξω για την πρώτη βόλτα. Γραφικό μικρό χωριουδάκι, με αρκετά καινούρια και υπό κατασκευή κτίσματα, στό ίδιο στυλ όμως όλα για να μη χαθεί ο χαρακτήρας του χωριού. Καλντερίμια πέτρινα κυρίως ενώ από ένα σημείο και μετά μόνο χωματόδρομος (αμμόδρομος ορθότερα) που τον έχει κόψει στη μέση ένα ρυάκι βροχής που ενώνεται με το κανάλι το οποίο χωρίζει την πόλη στα δύο. Στο κέντρο Δεξιά και αριστερά από το ποτάμι, μαγαζιά με ντόπιο κρασί, ντόπια προίόντα (μαρμελάδες γλυκά) και ταβέρνες. Πήραμε μαρμελάδα αγριοφράουλα, κρασιά από σμέουρα, ένα κρασί ντόπιο οικονομικό και ένα ακριβό.... Δεν τα έχω δοκιμάσει ακόμα οπότε ΔΕΝ έχω άποψη.
Το βραδάκι χαλαρό δείπνο σε μια από τις ταβέρνες που μας πρότεινε η Margarita, το Механа Менчева Къща . Όμορφο γραφικό ταβερνάκι που σε ταξιδεύει πίσω. O πατσάς πολύ καλός όπως και το κοντοσούβλι τους, ενώ αξιοπρεπές και το σπιτίκο κρασί τους, χωρίς συγκινήσεις. Ενδιαφέρον είχε και το μπιφτέκι που ήταν γεμιστό με μανιτάρια και αγγουράκια τουρσί. Τιμές Ελλάδος. Ύπνος νωρίς γιατί ουσιαστικά αυτός ήταν και ο λόγος του ταξιδιού,,,,,ΥΠΝΟΣ και ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ
Το πρωί μετά από ένα γερό πρωινό που μας έφτιαξε η Μαργαρίτα και δυο καφέδες (εξαιρετικό blend by the way) ξεκινήσαμε για την πρωινή βόλτα ως τουρίστες. Δίπλα στο ξενοδοχείο υπάρχει το σπίτι του Κορδόπουλου Kordopulov House , ένα τεράστιο σπίτι με ακόμα πιο τεράστιο κελάρι που αξίζει να δεις
Επίσης δίπλα στο ξενοδοχείο, υπάρχει το κελάρι-οινοποιείο του Μίτκα με Φυσικό Κρασί. Φοβερή θέα, ευγενής ο Μίτκα , μέτριο το κρασί. Αξίζει όμως για την φοβερή θέα να πιεις ένα κρασάκι Хижа "При Шестака" .
Η βόλτα μας συνεχίστηκε στο διπλανό Rupite όπου επισκεφθήκαμε το Μουσείο της Baba Vanga μιας "προφήτη" "αγίας" της Βουλγαρίας, την οποία οι Βούλγαροι πίστευαν πολύ. Έχει ενδιαφέρον. Να πάτε
Παραδίπλα βρίσκονται και τα ελεύθερα ιαματικά λουτρά του Rupite τα οποία επισκεφθήκαμε και
είχαμε σκοπό να δοκιμάσουμε την ημέρα της επιστροφής αλλά η βροχή μας άλλαξε τα σχέδια. Τολμήστε το. Οι ντόπιοι έδειχναν να το απολαμβάνουν
Για μεσημεριανό πήγαμε στο παράστημα της αλυσίδας Happy Bar & Grill πέριξ του Σαντάνσκι, που όπως έμαθα αργότερα ανήκει στις 2-3 κορυφαίες αλυσίδες φαγητού της Βουλγαρίας. Έχει τα πάντα από μπέργκερ, σάντουιτς, ζυμαρικά , μπριζόλες σούσι, γλυκά, κοκτέιλς, ποτά, μπύρες, κρασιά και όλα σε πολύ καλό επίπεδό. Ντρέπομαι να το παραδεχτώ αλλά ίσως ήταν το πιο νόστιμο φαγητό της εκδρομής μας
Επιστρέψαμε στο δωμάτιο για σιέστα και το βραδάκι βγήκαμε για βόλτα ψάχνοντας κανένα μπαράκι καθώς δεν πεινούσαμε πολύ. Μάταια. Είτε δεν υπάρχει , είτε δεν το βρήκαμε. Έτσι , αλυσοδεμένοι συρθήκαμε σε μια ακόμα ταβέρνα που μας πρότειναν, η οποία ήταν ένα κλικ οικονομικότερη από αυτήν της πρώτης ημέρας, αλλά είχε ζητήματα στην ευγένεια της αρχισερβιτόρου, και το επίπεδο του φαγητού ήταν ένα δυο κλικ κάτω από το προηγούμενο. Πρώτη φορά έφαγα, πατσά φούρνου με λιωμένα τυριά πάνω του. Θα είχε ενδιαφέρον αν δεν ήταν λύσσα από το αλάτι. Shit happens . Προχωράμε που λέει και ο φίλος Γιώργος, και ο φίλος Κυριάκος.
Να αναφέρω ότι υπάρχει ένα κτήμα στο δεκάλεπτο από το Μελένικο, στη Ζόρνιτσα το Zornitza Estate το οποίο μου έκανε κλικ και στο οποίο προσπάθησα ανεπιτυχώς να κλείσω τραπέζι για δείπνο και Παρασκευή και Σάββατο. Έχει δύο εστιατόρια, ένα Γκουρμέ και ένα Μπιστρό, αμφότερα φαίνονται αρκετά Κωλοπιασέ , αλλά τα πιάτα που είδα , είναι εντυπωσιακά τουλάχιστον στο ματι. Το Spa του φαίνεται εξαιρετικό. Δεν το μάθαμε , and on the bright side γλυτώσαμε αρκετά Ευρώ .
Αν είσαι της Πεζοπορίας η εκδρομή αυτή προτείνεται για δύο διανυκτερεύσεις καθώς έχει όμορφα εντυπωσιακά μονοπάτια που εμείς ΔΕΝ είδαμε λόγω συνθηκών
Αν είσαι για αραλίκί, μια διανυκτέρευση το Σάββατο, με δύο γεμάτες ημέρες από Σάββατο πρωί μέχρι Κυριιακή απόγευμα, αρκεί, καθώς το χωριό είναι μικρό, το γυρνάς εύκολα, και μια μέρα αρκεί για όλα τα μουσεία καθώς και τη βόλτα στο rupite.
Τα δωμάτια της Μαργαρίτας μας άρεσαν πολύ
Αν πατε στο κυριλέ εστιατόριο πείτε μας αν το απολαύσατε ή αν ήμασταν τυχεροί και γλυτώσαμε .
